30 I KYLFINGUR I Herdís Jónsdóttir: ÞANNIG VAR NÚ ÞAÐ! Hvenær varðstu félagi í GR? Sumarið 2006 og fljótlega eftir það var mér boðið að stofna kvennahópinn Vippurnar með góðum konum sem ég er enn að spila með alla fimmtudaga. Af hverju varð golf fyrir valinu? Ég sá auglýsingu um golfnámskeið fyrir konur þar sem kylfur voru lánaðar á staðnum, og ákvað að skella mér og síðan var ekki aftur snúið. Nokkrum árum seinna ákvað maðurinn minn að elta mig í golfið því alltaf þegar færi gafst var ég farin í golf. Síðustu árin höfum við hjónin verið í sérlega skemmtilegum hjónahóp, Kollurnar, sem spilar saman og hittist reglulega. Hver er forgjöfin í dag? 17,6 Korpan eða Grafarholt? Ég spila báða vellina nokkuð jafnt og get eiginlega ekki gert uppá milli því mér finnst þeir vera svo ólíkir. Korpan hefur svo mikinn sjarma á fallegum degi sama hvaða leggur sem er spilaður. Grænn gróður, fuglalíf, sjórinn, selir, áin og tengslin við náttúruna finnst mér vera dásamlegt. Þegar maður kemur í Holtið, fær maður aðra upplifun, maður er kominn á stóran völl með mikla víðáttu sem er líka svo skemmtilegt – Svo engan veginn er hægt að velja á milli. Hvernig hefur þér gengið, einhverjir eftirminnilegir sigrar? Mér hefur bara gengið ágætlega í gegnum árin en þessi blessaða forgjöf rokkar eins og lífið, upp og niður og lægst hef ég náð 14,4. Í dag finnst mér mikilvægast að njóta dagsins og spila mitt golf og ef það gengur vel, þá gleðst maður, og ef það gengur illa, þá gleðst maður yfir þeim forréttinum að geta spilað golf og lætur ekki skorið stýra því. Ég var mjög upptekin af því á árum áður að reyna að gera allt rétt í sveiflunni, en er orðin afslappaðri með það í dag. Ég hef náð að vinna Meistaramót GR fjórum sinnum, árin 2019 og 2021 í 2. flokk kvenna og árin 2022 og 2024 50 ára+ forgjöf 16,5-26,4. Eftirminnileg atvik eða skemmtilegar sögur? Fyrir mörgum árum var mér boðið á flott golfmót á Eagle Creek í Orlando en ég var þá stödd þar með 7 ára dóttur minni sem ég tók með mér á mótið. Ég var þá tiltölulega nýbyrjuð í golfi og var smá stressuð að vera að mæta á svona fínt mót og sagði henni að hún mætti alls ekki tala þegar hinir eða ég væru að slá. Ég tók með litabækur og liti ofl. svo sú stutta hefði eitthvað að gera þessa rúma 4 tíma sem mótið yrði. Hún stóð sig mjög vel og fylgdist vel með og fór vel eftir öllum mömmureglunum sem hún hafði fengið. Kom svo á 18. og ég slæsa upphafshöggið mitt og það fer niður að vatni. Hinir slá og allir beint á braut svo við dóttir mín brunum á golfbílnum að mínum bolta. Ég labba niður að vatni og stilli mér upp við boltann og heyri kallað – mamma! Ég sussa á stelpuna og segi henni að vera hljóða og ætla að munda mig við að slá en lít þá upp og sé skelfingarsvip á henni og lít við og sé stóran Króka rétt hjá mér! Ég var mikið fegin að hún var ekki svo stillt að kalla ekki á mig í þessari stöðu! Svo er það sagan þar sem ég spilaði minn eina hring undir 80 höggum. Snemma í maí fyrir nokkrum árum fórum við fjórar vinkonur saman að spila Sjóinn/Áin. Þetta var sérlega fallegur vordagur og svo mikið gaman að vera komin aftur út á völl eftir veturinn, að við hlógum og töluðum og möluðum allan hringinn og hugurinn var hér og þar. Ég þurfti líka að taka símann tvisvar eða þrisvar sinnum á meðan ég spilaði vegna vinnu og var með hann klemmdan á eyranu í nokkrum höggum. Venjulega er ég með allt á hreinu, get farið afturábak og áfram með skorið í hausnum á mér en þennan dag var ég ekkert að hugsa og þegar við vorum búnar, fóru þær að skellihlæja enda meðvitaðari en ég með mitt góða skor, og sögðu jæja Herdís, hvert var skorið
RkJQdWJsaXNoZXIy MzI5Mjk2Nw==