I KYLFINGUR I 33 hafshögg og innáhögg voru til fyrirmyndar í þessu móti en því miður var pútterinn ískaldur en rosalegt sjálfstraust sem ég tók út úr þessu móti. Frakkland var næst á dagskrá og þar var veðurspáin EKKI góð, grenjandi rigning samfleytt í 4 daga. Slátturinn var jafnvel betri en í Englandi en munurinn var að pútterinn var líka í stuði, og var ég 6 undir eftir 2 hringi jöfn í efsta sæti. Eftir um 5 holur í lokahring var leikur stöðvaður sökum þrumuveðurs sem gekk yfir á um 35 mínútum en við byrjuðum ekki aftur þar sem að rigningin stoppaði ekki og völlurinn orðin óleikhæfur eftir um 150 mm af rigningu á þessum 3-4 dögum. Þannig að ég og mexíkani sem vorum jafnar eftir 2 hringi vorum kallaðar á fund mótstjórnar þar sem okkur var tilkynnt að reynt yrði að fá sigurvegara þar sem að 9. holan væri ennþá leikhæf. Við enduðum á að spila 9. holuna þrisvar sinnum í grenjandi rigningu en það var mexíkaninn sem hafði betur. Þetta var mjög flott mót sem ég gekk mjög sátt frá. Seinasta mótið á þessu 5 vikna ferðalagi var í Sviss, þar var pútterinn ískaldur í um 27 holur, en hann hitnaði vel á seinni 9 annan hringinn og endaði ég -4 í mótinu og í mjög góðri stöðu til að fá LET þátttökurétt á næsta ári. Eftir um þriggja vikna pásu var komið að seinasta móti ársins rétt fyrir utan Zaragoza á Spáni. Ég vissi nákvæmlega hvað ég þurfti að gera til að vera í topp 7 á stigalistanum til fá LET kortið á næsta ári. Sló algjörlega eins og engill, en var einhvern veginn aldrei með lengdarstjórnunina á flötunum og missi niðurskurðinn eftir 2 skolla á seinustu 4 holunum. Hins vegar var ég í topp 7 þegar að um þrjár holur voru eftir á mótinu en svo gerist í raun allt sem mátti ekki gerast og ég enda tímabilið í áttunda sæti á stigalistanum tveimur og hálfu stigi frá sjöunda sætinu. Eftir að ég kom heim hef ég reynt að hugsa sem minnst um golf, gleyma mér aðeins í hversdagsleikanum til að vera tilbúin í úrtökumótið sem hefst í desember og lýkur rétt fyrir jól. Þegar að tímabilnu lýkur svona er maður fljótur að hugsa aðeins um það neikvæða, en ég hef verið minnt á það reglulega frá vinkonum mínum á túrnum hversu gott tímabil þetta var í raun og veru og hversu mikið ég hef bætt mig í öllum hlutum leiksins. Sjálf er ég hægt og rólega að sjá það, og ég viðurkenni það fúslega að það hefur hjálpað mér mikið að skrifa þetta niður. Ósjálfrátt fer maður að hugsa um allt það skemmtilega, allar minningar sem maður skapar í hverju móti, ferðast um allan heim, hitt alls konar fólk og eignast vinkonur fyrir lífstíð útaf golfi. Þegar hlutirnir fara að róast sér maður einnig hverju maður er búin að missa af sérstaklega þegar að litlu frændsystkinin eru orðin fimm talsins en tíminn sem ég ver með þeim minnir mig á að það er svo miklu meira í þessu lífi en golf.
RkJQdWJsaXNoZXIy MzI5Mjk2Nw==