40 I KYLFINGUR I spilað hingað til. Ég hlakka til að „klára“ íslensku vellina á næstu árum, á sirka tuttugu eftir. Því miður er ég einn þeirra sem vill spila sem oftast en er latur að æfa mig, svo lægst hef ég verið með sautján í forgjöf og reyni nú að halda mér í kringum tuttugu og skrá meirihlutann af mínum hringjum. Við erum nokkrir golfarar með Elías Kárason í fararbroddi, sem höldum áfram að spila allan veturinn á Thorsvellinum, nema þegar það hefur snjóað, þá förum við inn og púttum á efri hæðinni í klúbbhúsinu. Svo finnst mér rosalega gaman að keppa og tek alltaf þátt í „Kalla Jó“-mótaröðinni og líka í „Tvíliða 65+“ með Hans Isebarn. Núna, á efri árum, leyfum við hjónin okkur að fljúga suður í svartasta skammdeginu, oftast til Spánar, en uppáhaldsáfangastaðurinn er töfraeyjan La Gomera sem er stutt frá Tenerife og næstum alveg laus við aðra túrista en okkur golfarana. Þar er Siggi Hafsteins mjög góður á golfvaktinni. Kominn á eftirlaun Það eru tíu ár síðan ég fór á eftirlaun, en ég hélt áfram að spila á óbóið, tók það upp hvert haust og spilaði nokkra jólatónleika en árið 2018 pakkaði ég endanlega niður eftir miðnæturmessu á aðfangadagskvöldi í Hallgrímskirkju og hef ekki spilað nótu síðan. Þetta var ansi skrítinn og erfiður tími og eitthvað varð ég að gera til að tapa ekki glórunni. Þvert yfir Ísland Mig vantaði sem sagt smá áskorun og þá kom þessi hugdetta, að ganga yfir Ísland. Gönguskíðafélagi minn, Grímur Sæmundsson, sló til og við örkuðum tveir af stað frá Reykjanesvita í maíbyrjun 2019, gengum dag og dag að Meyjarsæti fyrir norðan Þingvelli. Síðan yfir að Hvítárbrú, Kerlingarfjöllum og Setrinu fyrir sunnan Hofsjökul. Kaflinn þaðan, yfir allar stóru árnar, Þjórsárjökul og þaðan yfir að Nýjadal á Sprengisandi, var mjög krefjandi. Að geta stytt upp skotapilsið gerði lífið mun einfaldara. Án Gríms hefði ég ekki náð yfir þessi straumvötn, en hann er hærri og þyngri en ég og kræktir saman tókst þetta. Komnir hálfa leið yfir landið tókum við pásu, hann til hjóla kringum Ísland í Cyclothon og ég til að sigla nýkeyptri skútu með bróður mínum frá Southampton í Suður-Englandi yfir til VesturÍrlands og norður ströndina áleiðis til Skotlands. Síðan tókum við Grímur aftur upp þráðinn en í Vonarskarði kom áfallið. Hásin gaf sig hjá Grími og Hálendisvaktin skilaði honum suður til Reykjavíkur. Ég var orðinn einn, en veðrið var enn gott. Þvílíkt sumar 2019! Nú var GPS-ið besti vinur minn, ég þræddi Biskupaleið yfir Ódáðahraun og kominn að Mývatni, tók ég strætó suður til Reykjavíkur. Eftir góða viku með gönguhópi okkar hjónanna á Vesturlandi hélt ég áfram frá Reykjahlíð í 20 stiga hita og komst á fimm dögum fram hjá Ásbyrgi og yfir Melrakkasléttu. Þar hittumst við Sesselja og gengum saman síðasta spölinn að Rifstanga. Sem sagt, 642 km á 23 göngudögum – og alltaf í skotapilsi. Daði á göngu í Vonarskarði. Þarna bráðum orðinn einn á ferð eftir að göngufélagin sleit hásin og fluttur til Reykjavíkur. Vetrargolf á Thorsvelli. Elías Kárason, Hans Isebarn, Daði, Halldór V. Kristjánsson og Kolbeinn Ólafur Indriðason.
RkJQdWJsaXNoZXIy MzI5Mjk2Nw==