33 Við rennsli færibandsins, sem fyrr er getið, raða trefjarnar sér langsum á ferli bandsins, líkt og strá leggjast undan vindi. Þegar svo pappírinn rúllast upp sem endanleg vara, liggja allar trefjar langsum eftir rúllunni. Þegar rúllan síðar er skorin niður, er því stýrt hver lega verður í pappírs- örkunum, LG eða SG (skammstöfun úr ensku) Lega pappírs ræður miklu um það hvernig prentuð örk ber sig í endanlegri útgáfu. Þannig liggur ávallt „long“ í standandi A-4 bréfsefni. Sé slík örk skorin „short“, fæst hún ekki til að standa uppreist, haldi maður henni milli tveggja fingra. Ýmsar aðferðir eru þekktar til að greina legu í pappírs svo sem einfalt brot, naglapróf ofl. Rétt lega er mjög þýðingarmikil t.d. í prentun bóka, því ef lega er röng verður bókbandið snúið og afleit til flettingar. Þetta á einnig við í vandaðri myndaprentun, því pappír tognar mismikið á langveg og þverveg, sem aftur getur haft áhrif á „register“ í myndprentun. (Á einkum við prentun í eins eða tveggja lita prentvélum). Pappírsstærðir Nú til dags er nánast algilt að pappírsarkir í Evrópu séu seldar í stærðum sem markast af svokölluðum DIN staðli (Deutsche Institute für Normung). Í þeim staðli er grunnstærðin nefnd A-0 og táknar nákvæmlega 1 fermetra sem myndaður er af stærðinni 841 x 1189 mm. Sé slík örk brotin þvert á lengd sína verður til stærðin A-1 (594 x 841 mm) helmingur af því er A2 (420 x 594) og svo framvegis. Af þessari A-stærð eru afleiddar stærðir t.d. B og C sem þekktar eru í umslögum o.fl. er tengist prentun. Þessi samræming stærða hefur auðvitað mikla hagræðingu í för með sér. T.d. eru langflestar prentvélar og tæki til vinnslu sniðin að þessu DIN formati, með einum eða öðrum hætti, nema ef vera skyldi dagblaðaprentvélar sem lúta öðrum lögmálum. Öll stöðluð umslög byggja á þessu kerfi. Áður fyrr voru stærðir bóka og blaða mjög misjafnar eftir þjóðlöndum og venjum.Þannig voru fjölmargar pappírsstærðir notaðar í Bretlandi lengi eftir að þær voru aflagðar á meginlandi Evrópu. Nokkuð eimdi eftir af þessum „konunglegu“ stærðum í íslenskri bókagerð fram undir lok síðustu aldar og sér reyndar aðeins stað enn. Þannig eru bækur enn prentaðar í stærðunum Demy, Crown og Royal þótt Din kerfið sé nú nánast alls ráðandi í prentheimi okkar heimshluta. Pappírsþyngd Prentpappír er jafnan seldur eftir vigt. Þá er fremur stuðst við þungamælingu pappírsarkar en þykkt. Þannig er þynnsti nothæfur prentpappír u.þ.b. 40 g/m₂ og þykkasti pappír sem almennt fer í gegnum prentvél gæti vegið 400 g/ m₂ Þarna á milli er pappír seldur á öllu bilinu með c.a. 10 g/m₂ hlaupi á milli. Algengasti pappír í nútíma skrifstofuhaldi er 80 g /m₂ ljósritunarpappír. Aðferð við að mæla þyngd á pappírsörk eða stafla af honum er einfaldlega 0, lengd x 0, breidd x g /m₂ = kg pr 1000 arkir. Ekki er allur pappír hlutfallslega jafn þykkur miðað við þyngd. Því er hugtakið „bulk“( eða bosmi á íslensku) notað til að lýsa þykkt pappírs.
RkJQdWJsaXNoZXIy MzI5Mjk2Nw==