35
F R É T T A B L A Ð E F L I N G A R - S T É T T A R F É L A G S
Viðtalið
Ferðalag
Það var toppurinn á þeim tíma að....
alltaf verið að bjóða úr þessari risa
stóru Mackintoshdós
lagði frá bryggju og sigldi út um mynni
Vestmannaeyjahafnar. Ágústa, kona
stýrimannsins, hafði bæst í hópinn
og stuttu eftir að lagt var af stað fór
sjóveikin að gera vart við sig hjá þeim
Ágústu og Hafdísi og var það þannig
hjá þeim alla leiðina, segir Jóna.
Ég fann ekki fyrir sjóveikinni og var aðallega
í stýrishúsinu og fylgdist með störfum sem
þar voru unnin og fékk m.a að taka í stýrið,
segir Jóna. En og ég gat ekki farið fram í
lúkar þar sem maturinn var vegna þess að
þá varð ég sjóveik. Þannig að ég fékk sendan
mat í stýrishúsið og karlmennirnir sáu um
það verk.
Ég svaf í koju niðri sem var næst skrúfunni
og ég ætlaði aldrei að sofna fyrsta kvöldið
vegna hávaða frá henni. Og það sama gerðist
þegar við komum á gistiheimilið í Aberdeen.
Ég gat ekki sofnað vegna þess að ég heyrði
ekki hljóðið frá skrúfunni.
Þegar við komum í höfnina í Aberdeen og
Sæbjörgin lagðist að bryggju var fjara og við
þurftum að klifra upp langan járnstiga til
þess að komast á bryggjupallinn. Það fannst
mér skelfileg reynsla vegna þess að ég er svo
lofthrædd.
Sjóriðan tók við
Ekki tók betra við þegar ég steig á bryggjuna
og byrjaði að stíga öldurnar vegna sjóriðu.
Um kvöldið fórum við út að borða á veit-
ingastað með skipshöfninni og sjóriðan hélt
áfram að angra mig. En þrátt fyrir það var
þetta mikil skemmtiferð með samferðafólki
mínu.
Við dvöldum þrjá sólahringa og notuðum
tímann vel og skoðuðum m.a grjótnámu
stutt frá Aberdeen og heimsóttum Tívolí.
Svo fórum við í verslanir og ég keypti
rúskinnskápu, rúskinsskó, flott veski, skyrtu
og stóra Mackintoshdós. Það var toppurinn
á þeim tíma fannst mér, þegar gestir komu í
heimsókn til ömma minnar, Jónu Magnús-
dóttur og afa Óla Jónssonar sem ég ólst upp
hjá og þá var alltaf verið að bjóða úr þessari
risa stóru Mackintoshdós.
Verð á klæðnaði
Þetta var á bítlatímabilinu og föt voru mun
ódýrari en heima og ég man að stelpurnar
öfunduðu mig af fötunum sem ég hafði
keypti úti. Ég keypti líka minjagripi, skeið
sem á stóð Aberdeen og fallega ölkrús,
skreytta með þjóðlegri mynd. Við fórum í
bíó og sáum mynd um James Bond sem bar
heitið
You Only Live Twice
.
Hún var sýnd
í bíó í Vestmannaeyjum mörgum mánuðum
seinna. Þetta var stórskemmtileg og eftir-
minnileg ferð, segir Jóna að lokum.