Kylfingur 2020

24 I KYLFINGUR I að hægt væri að greiða manni sæmileg laun við daglega stjórnun klúbbsins án þess að það yrði baggi á honum og ætti það að skila hagnaði fyrir hann. Það tókst bara vel og síðan þá hefur framkvæmdastjóri verið á launum hjá klúbbnum. Tók Björgúlfur Lúðvíksson við af mér árið eftir og stóð sig vel. En ég verð að viðurkenna að árið sem ég var framkvæmdastjóri voru vinnudag­ arnir oftast langir en skemmtilegir. Starfsárið 1982–1983 fór ég í stjórn Golfsambandsins sem fulltrúi GR undir stjórn Konráðs Bjarnasonar sem for­ seta og var í henni til 1990, fyrst sem gjaldkeri sambandsins og síðar sem fararstjóri og landsliðseinvaldur. Þetta voru skemmtilegir tímar en krefjandi. Hvernig hefur verið með golfið hjá þér sjálfum í gegnum árin? Það var alltaf einhver tími fyrir það, en mis mikill á þessum árum að sjálfsögðu, maður tók þátt í innanfélagsmótum og spilaði við vinina. Nú spila ég reglulega 2–3 sinnum í viku yfir sumarið í góðra vina hópi og hef farið erlendis á haustin í golf. En ég verð að viðurkenna að minn metnaður í golfi hefur aldrei legið í því að standa og æfa mig mikið til að ná forgjöfinni niður í meistara­ flokk, heldur er mín ánægja fólgin í því að vera liðtækur kylfingur og spila með góðum vinum ánægjunnar vegna. Forgjöfin hefur hangið í 11–14 í gegnum árin, lægst fór ég niður í 8 en eftir breytinguna á forgjafareglunum um síðustu áramót er ég kominn í 17 eftir sumarið. Ég tók þá ákvörðun fyrir 4 árum síðan að fá mér golfbíl þar sem ég var farinn að finna til í hnjám og baki við gang, það var ekki orðið svo slæmt að ég gæti ekki gengið en ég vildi ekki bíða með það þangað til ég gæti ekki gengið lengur, þá væri það of seint. Ég vildi tryggja það að ég gæti spilað golf fram í andlátið og notið þess. Ég verð 80 ára í febrúar á næsta ári og ég vonast til að heilsan leyfi mér að spila golf næstu 10 árin að minnsta kosti. Núna síðla sumars tók ég þátt í Opna GR með afastráknum mínum sem er sonarsonur minn og nafni. Þetta er tveggja daga mót og spila tveir og tveir saman Betri Bolta. Það er gaman að geta verið virkur með barnabörnunum í golfi og notið samveru við þau á þann hátt. Yfir vetrartímann hef ég keppt í pútt­ mótaröðinni hjá GR með liði nr. 5 í nokkur ár. Liðið hefur verið skipað mér ásamt Guðmundi Ó. syni mínum, Ragnari Ólafssyni tengdasyni og Kristni Ólafssyni bróður Ragnars. Kristinn lést úr krabbameini í desember 2019 og skilur eftir sig stórt skarð sem verður erfitt að fylla. Við vorum reglulega með æfingabúðir í sumarbústöðum yfir veturinn og þá þegar stórmótin voru í beinni enda var farið af stað á föstudegi. Æfingarnar skiluðu sér vel í góðum sigrum á púttmótaröðinni. Í október sl. fórum við fjórir félag­ arnir til Spánar í öllu covid-ruglinu og bjuggum í íbúð sem er í eigu eins fél­ agans á Costa del Sol og spiluðum 9 hringi á 11 dögum á þessu stór­ skemmtilega svæði á Spáni. Það er ekki hægt að lýsa því hvað þetta er Saman á Spáni 2017. Guðmundur Ó. Guðmundsson, Guðmundur S., og bræðurnir Kristinn og Ragnar Ólafssynir. Þeir hafa verið sigursælir á púttmótaröð GR í gegnum árin. Landslið kvenna 1985. Kvennalið Íslands sem tók þátt í NM í Finnlandi 1985. Frá vinstri: Guðmundur S. Guðmundsson liðsstjóri, Steinunn Sæmundsdóttir, Ragnhildur Sigurðar­ dóttir, Þórdís Geirsdóttir, Ásgerður Sverrisdóttir og Konráð Bjarnason forseti GSÍ. Úr safni: Borgarskjalasafn