KYLFINGUR 2021

I KYLFINGUR I 17 fremst GA-ingur. Þarna var lagður grunnur að traustri og ævilangri vin­ áttu. Það voru miklir hæfileikar og metnaður í þessum hópi og engin spurning að einhverjir þeirra hefðu farið í atvinnumennskuna ef baklandið hefði verið annað. Nýjar áherslur Ég fékk kennslu hjá kennurum sem komu til GR eins og John Nolan, John Drummond og síðar John Garner sem stýrði landsliðunum um árabil. Garner eins og hann var alltaf kallaður, kom með alveg nýjan hugsunarhátt og skipulag í golftækniæfingar og viðhorf. Það meitluðust inn ákveðin atriði sem hann tönglaðist á sem rifjast upp aftur og aftur enn í dag. Sólveig Þorsteinsdóttir, dóttir Þor­ steins Svarfaðar Stefánssonar aðal­ dómara GR til fjölda ára, flutti heim með fjölskyldu sinni frá Svíþjóð á þessum tíma. Það var mikill fengur að fá hana í afreksgolfið með nýja sænska hugmyndafræði í farteskinu. Steinunn Sæmundsdóttir og Þórdís Geirsdóttir bættust svo fljótlega við í hóp þeirra bestu. Nokkrum árum síðar tóku svo golfdrottningarnar Ragnhildur Sigurð­ ardóttir og Karen Sævarsdóttir yfir sviðið. Jakobína Guðlaugsdóttir úr Eyjum og Kristín H. Pálsdóttir gáfu ekkert eftir í keppni við okkur þótt þær væru af annarri kynslóð. Kristín tók síðan við sem liðsstjóri kvennalands­ liðsins um langt skeið. Hún var alveg einstök manneskja sem gat töfrað það besta fram í öllum á sinn móðurlega, hógværa en ákveðna máta. Skotland – vagga golfsins Eitt af því sem hafði mikil áhrif á mig var golfferð til North Berwick í Skot­ landi. Það hefur verið árið 1978 og eiginlega fyrsta utanlandsferðir mín. Í Skotlandi fékk ég þessa sérstöku til­ finningu og upplifun sem er erfitt að lýsa en hefur sennilega eitthvað með söguna, mannfólkið og umhverfi að gera. Á svæðinu kynntist ég „Bed and Breakfast”-gistingu, dásamlegum völl­ um eins og Gullane, West Links, Dunbar og Gleneagles, sem hafa alla tíð síðan verið í miklu uppáhaldi. Í þessari fyrstu golfferð minni var ekkert mál að fá rástíma á St. Andrews Old Course en af einhverjum óskiljan­ legum ástæðum lét ég ekki verða af því að spila þar þá. Sá völlur er því enn á óskalistanum yfir golfvelli sem ég ætla að spila einhvern tíma. Nú er ég í hópi lækna sem fara á hverju vori til Skotlands og það er tilhlökkunarefni ár hvert. Námið Ég varð stúdent frá Menntaskólanum í Reykjavík 1981 og var ekki alveg viss hvað ég ætlaði að verða þegar ég yrði stór. Ég ákvað að hugsa málið í Kaliforníu og stundaði nám einn vetur við San Jose State University. Þar pikkaði ég út það áhugaverðasta af námskránni, ss golf, sund, skokk og tennis í bland við líffærafræði, heim­ speki og tónlistarsögu. Á þessum tíma voru engin dæmi þess að íslenskir golfarar færu á námsstyrkjum til Bandaríkjanna en Sólveig Þorsteins fór skömmu síðar til Oklahoma að mig minnir. Ég fékk stundum að æfa með skólaliðinu í San Jose en skærasta stjarna þeirra var Julie Inkster sem átti eftir að gera stóra hluti síðar. Þjálfari liðsins bauð mér að koma aftur ári Þrjár góðar. F.v.: Jóhanna Ingólfsdóttir, Ásgerður og Kristín Pálsdóttir. Landslið kvenna 1985. Kvennalið Íslands sem tók þátt í NM í Finnlandi 1985. Frá vinstri: Guðmundur S. Guðmundsson liðsstjóri, Steinunn Sæmundsdóttir, Ragnhildur Sigurðar­ dóttir, Þórdís Geirsdóttir, Ásgerður Sverrisdóttir og Konráð Bjarnason forseti GSÍ. Úr safni: Borgarskjalasafn.